Kaliwa Ka Tapos Kanan

Ang daling mapako sa isang pwesto kapag matagal ka nang nakatengga doon.

It becomes more sticky if you don’t know what to do next and follow the flow of your mood and reactivity.

Alam mo namang may gagawin ka pero mas okay ang nagbibigay sa’yo ng manhid kaysa sa mapait na realidad.

Until you reach the point where the pain is too much and forces you to do something about it.

D’yan madalas papasok ang “magbabago na ako”, “eto na talaga”, o kaya “tama na ito”.

From autopilot mode, you now hold the wheel to maneuver the drive by yourself.

At d’yan na rin papasok ang tanong sa utak mo kung saan mo ba talaga gustong pumunta?

Pakitabi Muna

The hard part for most people is questioning the beliefs they already have.

Karamahin sa mga ito ay hindi galing sa makatarungang pamantayan o kritikal na pag-iisip.

In itself, belief is a psychological state that holds a premise or proposition to be true.

Kahit ano mang pakiramdam pa ang mabigay sa’yo ng paniniwala mo, hindi maaapektuhan niyan ang katotohan ng mismong paniniwala mo.

This is quite observable in today’s society, where it seems that you can’t give an objective observation to the other party without sounding complaining.

Sa kabila ng mga ‘yan, hindi pa rin mababago ang puntirya natin dito:

• Reasoning to form the belief
• Reasoning that is needed to evaluate an existing belief

Marami talagang matatamaan sa pagiging lohikal, kaya lalagyan natin ng kaunting tabi-tabi po.

The Compass

Pathfinding is not that difficult if someone has already found it for you.

Hanggang sa masilip mo na pwede palang ikaw mismo ang magdikta ng gusto mong mangyari.

I have the guidelines you can refer to to form a reasonable direction for your life.

Kung ayaw mong maligaw, pwes ito ang magandang panulat sa mapa mo.

I call this Tweeking Direction.

Ikaw ang magkukumpleto nito base sa kung gagamitin mo o hindi.

1. Blank

• Lost experience.
• Tyansang gumawa.
• Only treat as references.
• Pagpansin sa nakakalat na dumi.
• Open to different interpretations.

2. Vision

• Gusto mo.
• Plot creation.
• Limitado ng utak.
• Self-capacity dependent.
• Pinapangarap mong bukas.

3. Purpose

• Reason behind.
• Sa’yo, hindi sa kanila.
• Open to borrowing at first.
• Katas rin ng pagkabig ng kailangan.
• This is ultimately created and not found.

4. Prioritization

• Kahit ano.
• Declare by parts.
• Detalye para sa kabuuhan.
• You’re the one who cares the most.
• Nasa kilos, wala sa palabas ng utak at salita.

5. Disturbance

• It’s unknown.
• Gulong nasa tabi.
• You’re not always the lead.
• Dulo ang maghuhusga ng proseso.
• Rebound and redo of the pass behaviours.

Huli na kung napagpasyahan mo nang tumigil.

Our physical limitations should be distinguished from mentally fabricated ones.

Nand’yan na ang pag-abang na lamang ng resulta sa pagkakataong magbago.

Don’t be too fixated on finding this kind of direction.

Ang iniiwasan rin natin dito ay ang maging buhay mo na ang paghahanap ng kahulugan sa halip na mabuhay ng may kahulugan.

Whatever “meaning” that is, it’s in your hands to grasp it.

Kung magtanong ka kung saan dapat pumunta, ituturo ka lang sa alam nila (hindi ibig sabihin swak talaga sa hanap mo).

Buddha is not a Buddhist himself - it's just the label describing the path he arrived.

Ilatag mo ‘yong mga pwedeng magawa tapos gawin sa paraan na kaya mong dalhin.

Have the inputs, but form your own output.

- Mark Galvez

Available on YouTube and Spotify